Ամեն անգամ

Ամեն անգամ երբ իմ էջում տեղադրում եմ բանակի բարեփոխումների, հաջողությունների և կամ դրական որևէ առաջընթացի մասին տեսանյութ կամ հաղորդագրություն, անպայման արթնանում են զոմբիների այն հատվածը, ովքեր հիշում են իրենց մարմնի մռմռացող հատվածի ցավերը և փորձում իրենց «մտահոգությունը» հայտնել բանակի անվտանգության համար: Հիմնականում դա այն մասսան է ովքեր իրենց լրագրողական, հրապարակախոսական կամ ընդդիմադիր կարյերան կառուցել էին բանակի փնովման և վատաբանման վրա: Դե հիմա իհարկե զրկվել են ոչ միայն դրսի ֆինանսավորումներից բանակը

վատաբանելու համար այլ նաև ներքին լսարանից և հիմա փրփուրներից կախվելով իրենց կարճ խելքով մտածում են եթե կարողանան ինչ որ ձև ասպարեզից հանել մեր հաղորդումներն ու հրապարակումները ապա կրկին կկարողանան ողբ ու լացով վերգատնել իրենց «հանդիսատեսին» ))) Պայքարիստների այդ ոհմակը որը չգիտես ինչու դրսի ֆինանսավորման փակվելու հետ զուգահեռ հանկարծ դադարեցրեցին իրենց «պայքարներն» ու փրկիչ «հեղափոխությունները» մտքի թռիչկի դեֆիցիտից շարունակում են կրկնել անգիր արած մի քանի նախադասություն: