Քաղաքականության հիմքը մարդկությունն է, իսկ մարդկության մտավոր սկիզբն ու բոլոր գիտությունների հիմքը փիլիսոփայությունը։ Այո, ես ինձ փիլիսոփա համարում եմ, սակայն բնավ միտք չունեմ լքելու մեծ քաղաքականությունը, մեծ քաղաքականությունը կառուցված է հենց փիլիսոփայության վրա։ Առանց կենսափիլիսոփայության հասարակական միտքը դատարկ է, ես փորձում եմ այդ դատարկությունը լցնել, ընդհակառակը։ Եթե ճշմարտությունը քո շութերից դուրս գալով հասնում է այլոց շուրթերին և մնում նույնպիսի ճշմարտություն, հպարտացիր դրանով և մի ընգծիր քո աձը, իսկ եթե աղավաղվում է այլոց շուրթերին, պատժիր նրանց այնպես, որ մյուս անգամ վախենան քո ճշմարտությունը արտաբերել։

Գնահատեք այն մարդկանց, որոնք պայքարում են, որոնք անձնվեր են, որոնք չեն վախենում։ Մի՞թե նա մեղավոր է, որ պայքարում է հանուն անկախության, արդարության, ազատության։ Պայքարում է արժանապատիվ մարդկային տեսակ ունենալու և քաղաքացուն մարդավայել ապրելուիրավունքի համար։ Պարույր Հայրիկյանին ԿԳԲ-ի ստեղծած պատրանքի արդյունքում ավելի են մեղադրում, փնովում, քան թե այն մարդկանց, որոնք ունեն լծակներ, և ի պաշոնե կատարում են այնպիսի քայլեր, որոնք ճակատագրական են հայ ժոովրդի համար։ Հավելեմ․ Պ․ Հայրիկյանի անունը ամրագրված է Հայոց Պատմության դասագրքերում։

Հետո այս իրավիճակում պետք է ձգտենք անկայունություն չստեղծել երկրում, բայց նաև ՀՀկ-ին պարտադրել անել այն ինչ բխում է ազգային շահերից։ Դրա համար առողջ պահանջատիրությամբ պիտի առաջ ընթանալ, սա է ճիշտ ճանապարհը։ Գալուստ ջան, իրենց դիրքերը չկորցնելու համար ամեն ինչի էլ ընդունակ են, դրա համար պիտի գտնենք այն գործելաոճը, որ այս հարցում աջակցենք որպեսզի նման թեմաներ չմտնեն օրակարգ։ Սակայն միմիայն աջակցել այդ հարցում։ Խնդրում եմ հասեք

Այսօր հողին յանձնեցինք վաղ երիտասարդութեան տարիների ընկերոջս Արիս Ենոքեանին։ Անցեալ դարի 60-ականներին, 70-ականներին Բութանիայի ամենահեղինակաւոր երիտասարդներից էր ու իր մտերիմներից քչերը գիտէին, որ նաեւ մեր ազգային ընդյատակեայ գործընկերն է։ Այն ժամանակ Պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ուսանող էր։ Վտանգաւոր գործերի համար Նոր Արեշում Յարութ Մսրեանին ունէինք, Բութանիա-Թոխմախում Արիսին ու իր ընկերներին։ Մտերմացել էինք բանակում գտնուող ընդհանուր ընկերոջ մեր գաղտնի կազմակերպութեան՝ Հայկական երիտասարդական միութեան անդամ Յովսէփ Բաղրամեանի

Մինչ դատավարութիւնը ինձ ներկայացուող բոլոր յանցագործութիւններն ամփոփուած էին «ՀՍՍՀ ԴԱՏԱԽԱԶ, ԱՐԴԱՐԱԴԱՏՈՒԹԵԱՆ 2‐ՐԴ ԴԱՍԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ԽՈՐՀՐԴԱԿԱՆ Ս·ՕՍԻՊՅԱՆ-ի 1974 թ.-ի սեպտեմբեր»-ին հաստատած «ՄԵՂԱԴՐԱԿԱՆ ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹԻՒՆ»-ում։ Կարծում եմ ճիշտ եւ աւելի առարկայական կը լինի գրեթէ առանց կրճատումների ներկայացնել այն։ Փաստաթղթի հղումների ամբողջական մատուցումը, կարծում եմ, այսպիսի գրքի համար չէ։ Այդ էջերի յիշատակման կրճատումները նշել եմ բազմակէտերով. «ՄԵՂԱԴՐԱԿԱՆ ԵԶՐԱԿԱՑՈՒԹԻՒՆ, Ըստ քրեական գործ համար 330, Պարույր Արշավիրի Հայրիկեանի, որը մեղադրւում է ՍՍՀ քր· օր· 65 հ· 2 մ· եւ 67 հ· նախասահմանուած յանցագործութիւններում։

Սարգիսը բանտային պայմանները դժուար էր տանում։ Յորդորում էի կարդալ։ Ասում էր, որ մեր հայերէնը տարբերւում է իրենց հայերէնից ու չի կարողանում հասկանալ մեր տպագիր խօսքը։ Բեյրութահայերը, ինչպէս ողջ սփիւռքը գրում եւ կարդում էին դասական հայկական ուղղագրութեամբ, իսկ Հայաստանում բոլշեւիկները խեղել էին երբեմնի միասնական ուղղագրութիւնը եւ այդ պատճառով միջինից ցածր գրագիտութեան տէր մարդիկ դժուարութիւններ էին ունենում։ Մտածեցի, որ որեւէ հետաքրքիր գիրք ընթերցելու դէպքում ինքն ակամայ կը յաղթահարի այդ խոչընդոտը եւ խորհուրդ տուեցի կարդալ Վոյնիչի Բոռը վէպը։ Նախ դժուարութեամբ, ապա հետքրքրութեամբ կարդաց այդ գիրքը եւ երբ աւարտեց ասաց. «Ասիկա դուն ես»։ Յետագայում

Փաստորեն, մեր քաղաքական մեծամասնությունը հետևյալ բանաձևն է որդեգրել՝ Խաղաղ ժամանակ որքան ցանկանանք կթալանենք ժողովրդին պատկանող ազգային եկամուտը, բայց պատերազմի պահին դավաճանություն է մեր ահռելի չարաշահումների մասին խոսելը։ Եվ մնում է հարցնել, թե ո”վ պիտի լինի այն հիմարը, որ այս բանաձևին ենթարկվի։ Երկրում կա լուրջ պատերազմական իրավիճակի վեսկսման վտանգ և քանի դեռ բանակը արդիական սպառազինություն ձեռք չի բերել, ՀՀ

եմ հավատում, մեր կենդանի մնացած նախկին պատերազմի հերոսները բանտերում են կամ աքսորներում․․․չի լինելու, մնչեւ իշխանությանը հայրենիքի դավաճանութան աթոռին չնստեցնենք; Նրանք ետ կգան հոգնած, պատերազմից ու կյանքից զզված, իրենց հանդեպ պետական արհամարհանքի խարանը հոգում մեջ; Այդ մենք պետք է անենք, երեխեքը մեղք են; Ու պետք չի իրենց մղել հարկադիր հեոսության, էս երեխեքը ապրել են ուզում;

Այս տղաները միայն ռուս-թուրքական կոալիցիայի սարսափը չի: Այս տղաները հաստատեցին սեփական երկրի տեր լինելու իրենց իրավունքները, որը ամեն գնով նսեմացվել էր ռեժիմի կողմից, այս տղաները թելադրեցին տարածաշրջանի սեփական քաղաքականությունը խառնելով կայսրությունների դավադիր պլանները, այս հերոսները լուռ պարտադրեցին դավաճան իշխանություններին կոնկրետ քայլեր անել, որոնք ուրիշ պարագայում երբեք չէին անի: Այս տղաները դեռ իրենց կամքն են

Րաֆֆուն, Պարոյր Սեւակին, Ռուբէն փաշային, Սերգեյ Մերգելեանին, Տիգրան Պետրոսեանին եւ ուրիշների, իհարկէ նաեւ ինձ։ Այնտեղ հասան, որ պետականօրէն որդեգրուած ազատականութիւնը հակադրեցին իրենց պատկերացրած չեկիստական <<ազգայնականութեանը>>։ Զանհգահարեցի Մերուժանին, որ այդ ալիքի ղեկավարն է, բայց չպատասխանեց։ Ձեր պապաներին՝ պապոչկաներին ծնկի եմ բերել, ձեզ պիտի օգնեմ, խելքներդ գլուխներդ հաւաքեք ու հասկանաք, որ որպէս մարդ եք ծնուել ու ոչ որպէս ռուսական շնիկ։

Top